Blog

Winter Fiets Elfstedentocht

Winterfiets 11-stedentocht 2023

Geschreven door: Susanne Pathuis

Eind december werd er een startbewijs aangeboden voor de Winterfiets Elfstedentocht. Een beetje impulsief heb ik gezegd dat ik deze kaart wel wil. Ik kon aanhaken bij een groep dames, Annelieke, Vibeke en Sarah. Ik kende hun van de CSG trainingen en had wel zin om ze beter te leren kennen. Alle drie doorzetters en geen afhakers. Sarah gaat gewoon even alleen wintergravelen met bepakking en doet als voorbereiding 100 km op de fiets buiten en dezelfde dag 100 km op de tacx (!), Vibeke maakte van onze groep de meeste kilometers op de fiets in 2022 en kan lange tijd tempo houden, Annelieke ken ik als een echte doorbijter!

Met veel zin en met een goed moraal begon de voorbereiding al op de groepsapp. Het weer werd veel te vroeg in de gaten gehouden, discussies over de kledingkeuze en het vervoer. Annelieke leek van de aardbodem verdwenen en we begonnen ons wat zorgen te maken Tot er een teken van leven kwam op strava, tijdens haar vakantie werd haar mobiel mee geveegd met een sneeuwschuifmachine en daardoor dus even van de "sociale aardbodem" verdwenen.

Ieders voorbereiding is anders, de een maakt planningen en maakt zich al veel te vroeg druk om alles en de ander komt op de dag voor de tocht erachter dat haar fietsketting toch wel erg verroest is. Gelukkig was er nog een fietsenmaker in de buurt die tijd maakte om de fiets op te lappen. Sarah heeft heerlijke pannenkoeken gebakken voor onderweg!

En dan weer dat weer, zal het wel doorgaan? Deze onzekerheid past wel bij een Elfstedentocht. Windkracht 7 aan de kust! W-ZW, dus veel tegenwind en zijwind. Maar de organisatie was al snel duidelijk: It giet gewoan troch! Zolang het geen windkracht 9 is spreken we van een storm in een glas water... Het zal een heroïsche tocht worden volgens de media. In ons hoofd zal het vanaf Harlingen echt makkelijk worden naar Dokkum en dan ruim 25 km tegen de wind in naar Leeuwarden. Dat blijft in ons hoofd zitten, want Dokkum hebben we niet gehaald.......

Ik neem jullie even mee tijdens de tocht, want waar sloeg de moraal om en dachten we aan stoppen?

Om 7 uur na een verschrikkelijk vals Fries volkslied (het verschrikkelijk slaat op het valse, als geboren Friezin vind ik het stiekem wel mooi dat de Friezen een volkslied hebben.., euh maak ik hier vrienden mee?) verlieten we de Elfstedenhal. In een grote lange sliert van rode lampjes gingen we de donkere wereld in. De route ging over smalle weggetjes wat opstoppingen veroorzaakte en de eerste lekke band werd in Leeuwarden al gespot. Gelukkig niet bij een van ons! Toen we Leeuwarden achter ons lieten omarmde de donkere wereld ons en was de focus alleen nog maar op de renners voor ons en moesten we toch wel geconcentreerd rijden door het minimale zicht. Je komt dan echt in een soort tunnel en je hebt geen idee waar je groepje zich bevindt. Toen in een keer adrenaline bij mij, lek! Help, nee, gelukkig "pseudo-lek". Snel weer opstappen en toen heb ik alles op alles gezet om het gat weer dicht te rijden samen met Vibeke. Ik dacht dat het gelukt was en fietste in een groep naar Sneek. Daar kwamen Sarah en Annelieke iets later aan, helaas hadden ze de aansluiting gemist. Sorry :(!

Wat eten in Sneek en op naar IJlst en Sloten. Dat was nog een best pittig stukje. Een dreigende lucht en de eerste spetters deed ons besluiten om wel een regenjackje aan te trekken. Het viel mee gelukkig en in Sloten ging die weer uit! Vanaf Sloten naar Stavoren. Eerst nog wat dorpjes, Vibeke liet daar zien dat ze lekker aan het fietsen was en hield een straf tempo aan tegen de wind en toen draaiden we de dijk op inclusief "Reade Klif"! Die ken ik maar al te goed van het tijdrijden. Het was daar ieder voor zich om te overleven. De wind in kracht 7 schuin blazend met als doel om ons de berm in te jagen. Wat een strijd! Van links naar rechts surfend over de weg met volle gewicht op het voorwiel om niet te verliezen van de wind! In iemands wiel zitten was nauwelijks te doen door alle zwabberende wielrenners. Vast een mooi gezicht al die eenzame renners zwalkend over de dijk. Ik zag het meeste tegen dit stuk op, maar ik meen het als ik zeg dat dit een machtig mooie ervaring was! Op de klif ben ik even gestopt om achter me te kijken. Daar zag ik Vibeke aankomen en samen besloten we om in Stavoren op onze andere twee strijdsters te wachten. Bij de stempelpost hebben we soep gegeten en een broodje. Samen zijn we verder gegaan naar Hindeloopen, Workum en Bolsward. Dat was goed te doen. Wind in de rug en met minimale druk op de benen lekker kilometers maken.

Bij vertrek uit Bolsward begon het te regenen, dus de regenjackjes weer aan en op naar Harlingen, vanaf daar zal alles beter worden. Voor de wind naar Dokkum! Maar wat ik al zei, Dokkum hebben wij niet gehaald. Waar kreeg onze goede moraal een dreun? Om precies te zijn tussen Witmarsum en Harlingen. Ijsregen, harde windvlagen, takken op de weg, nauwelijks tot geen beschutting! Het machtig mooie begon om te slaan in toch wel eng. De berm werd soms aangetikt en met alle macht hangen tegen de wind in om op de weg te blijven. Ik heb niet op de Garmin kunnen kijken, maar ik vermoed dat we max 15km/ uur gingen. Op dat moment totaal niet belangrijk, het was echt overleven en ondertussen sijpelde de nattigheid door alles heen. Vingers en tenen in een laag water en het werd koud!!!! Onder wat protest van Vibeke hebben we in Harlingen besloten om via Franeker naar Leeuwarden te fietsen. De kou deed ons de das om. Daar ging onze goede moraal!

Bibberend van de kou bij de auto gekomen en niet meer naar de Elfstedenhal gegaan, geen euforie op dat moment en geen finishfoto. Met heel veel moeite de natte kleding bij de auto uit gedaan en droge kleren aan. Langzaam weer wat warmer geworden en toen kwam er toch een soort van voldaan gevoel! 150 km door weer en wind gefietst met 3 bikkels die eigenlijk niet willen opgeven! We gaan bij beter weer nog eens naar Dokkum fietsen om daar een terrasje te pakken! Gelukkig hebben we de startfoto en de Strava rit nog :). Bedankt dames, zonder jullie goede moraal was ik geen eens gestart!


Het pad naar het WK Gravel
15okt

Het pad naar het WK Gravel

Een jaar of zes geleden werd ik lid van CSG om gericht te trainen, wat sneller te worden én vooral ook om dat samen te doen. Om mezelf...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen

Onze sponsoren